Exhibitions

پشتوانه آثار مهران یوسف‌زاده، همانا گرایش به تاریخ است. گویی اصالتش را از گذشته می‌ستاند و با دانش امروزی‌اش سوژه را می‌پروراند. ازآنجاکه او تجربه و عینیت خود را در سلسله ‌مراتب نقاشی‌هایش به ترتیب در کنار یکدیگر می‌چیند و بیننده را به یک نظم غیرمطلق برای یادآوریِ خود وادار می‌سازد.
آنجا که در تابلوهای حضرت‌والا و تفرج ملوکانه، مردسالاریِ دیرینه را به تصویر می‌کشد و معماری ایرانی را چاشنیِ این چارچوب فنا دهنده می‌سازد. سِیرِ تکاملِ شخصیت زن در شریانی پنهان گنجانده‌شده و آرزوهای او به شکل گوی بیننده را در یک وهمِ آنی تسخیر می‌کند. تنهایی و تضاد در تفکر سرزمینش حتی در طبیعت‌های بیجانش به چشم می‌خورد و فراسویِ هسته‌یِ عرفان را با تابلوی عشق و سرمستی پاس می‌دارد و جشن می‌گیرد. مسیر نقطه‌به‌نقطه زیستنِ نقاش در سفر و پژوهش‌های متعددش باعث خلق یکایک اثرهای اوست.
تصاویری با جزئیات فراوان که هرکدام کلیدی است بر کشف معما. یقیناً اگر آن‌ها را کنار یکدیگر قرار دهیم، کلیتی به‌غیراز خود نقاش را نخواهیم یافت. در پایان به حضور رنگ‌های فانتزی تابلوها اشاره می‌کنم که به ما می‌آموزد، زندگی آن‌قدرها هم جدی نیست.
پویان تقی‌زاده
مرداد ۱۳۹۹

The support of Mehran Yousefzadeh's paintings is the tendency towards history. It is as if he takes his originality from the past and cultivates the subject with his present knowledge. Because he puts his experience and objectivity together in the hierarchy of his paintings, forcing the viewer into an non-absolute order to recall himself.
Where he depicts ancient patriarchy in the paintings of His Holiness and the royal recreation, and makes Iranian architecture the spice of this destructive framework. The evolution of the female character is embedded in a hidden artery and her desires in the form of a sphere capture the viewer in an instant illusion. Loneliness and contradiction are seen in the thought of his land, even in his inanimate natures, and he celebrates and celebrates beyond the core of mysticism with a picture of love and intoxication. The point-by-point path of the painter's life in his travels and numerous researches creates each of his works.
Detailed images, each of which is key to solving the puzzle. Certainly, if we put them together, we will not find a whole other than the painter himself. Finally, I would like to mention the presence of fancy colours in the paintings that teach us that life is not so serious.
Pouya Taqizadeh
July 2020

مهران یوسف زاده از دوران نوجوانی به نقاشی علاقمند بود و نقاشی را نزد استاد زندی و استاد جفعر پتگر فرا گرفت. در اواخر دهه پنجاه شمسی جهت تحصیل در رشته طراحی صحنه راهی رُم ایتالیا شد. پس از بازگشت به ایران در رشته معماری داخلی ادامه تحصیل داد و از اواسظ دهه شصت به عنوان طراح صحنه (دکور) و لباس وارد تلویزیون ملی ایران شد. درطی سالهایی که در تلویزیون ایران کار می کردند، برای تولید فیلمهای مختلف به گوشه و کنار ایران سفر کردند و از همان زمان ایده و طرحهای نقاشیهایشان شکل گرفت و چکیده آن نمایشگاه حال حاضر است در نگارخانه شَلمان و از مجموعه ای رونمایی می کند که تا کنون نمایش داده نشده است، بسیاری از آثار این نمایشگاه در دوران کرونا کشیده شده است.

Mehran Yousefzadeh interests in painting has started since he was a teenager during 1960's and learned painting from diffrent masters like Mr. Zandi and Jafar Petgar. In 1969 he went to Rome, Italy to study design of stage scenes. After returning to Iran, he continued his studies in the field of interior architecture. In 1976 started his work as Costume designer of films in the national television of Iran. During the years he worked in television, since he used to travel to diferent parts of Iran as a member of cast, the ideas of his paintings have been formed. Yousefzadeh unveils a collection that has not been shown before. Many of the works in this exhibition have been drawn during the Corona era.