Exhibitions

به ناز خرامید خنیای شعر، و شکوه قوس و انحنای نستعلیق را از دل شاعرانگی ادب به عالم بصر قیاس کرد؛ روحش را در اجزا و نسوج آن ممزوج گردانید و صراحی «نون» از اصطکاک و لغزش قلم پدید آمد. «فیبوناچی»[1] از سرگشتگی موج رقص‌انگیزش، دست از قلم کشید و طومار شمارش و اعداد به آب حیرت بشست.  «نسبت طلایی»[2] خواست که آید به تماشاگه راز، که شاید به خنجر «رایی» گره از غموض و رازآلودگی این زلف­آشفته بگشاید؛ بر لفافگی زلف افزود و بر سرگشتگی شیفتگان نیز هم.
«کشیده‌ای» چو یال توسن سیاه بر مرغزار قرطاس کشیده شد، که دیده از دگردیسی سکون و جنبشش عاجز گشته است. بت عیار در هر عصری به شکلی درآمد تا عاقبت به قالب تجرید از معنی کلمات منتزع گردید.....
«سکرات کلمات»... روایت منست از نستعلیق.

From poetry and literature came Nastealiq. With all its twists and turns came to vision to please the eye. The spirit of poetry is well mixed with it. The goblet of N (ن)[3] came from the slides and frictions of pen. Fibonacci[4] was stunned to see its dance like waves and dropped his pen. Golden ratio[5] came to see Natealiq, trying to unravel this mystery but not only added to the complexity of this riddle, but also to the fascination of the infatuated. "Stretch"[6] seeming like black mane of a mustang galloping on the meadow of paper, left the eye unable to chase and detect its moves.
Nastealiq like an idol, an embodiment of a spirit went through changes in time until it chose abstract forms over the meaning of words.
Wine of word s is my personal narration for Nastealiq